Przewodnik techniczny dla ZNAKU CE

·Co oznacza ZNAK CE dla kominów ze stali nierdzewnej?

·Klasyfikacja kominów według EN 1856-1

1. Norma
2. Temperatura (ºC)
3. Ciśnienie
4. Odporność na działanie kondensatu
5. Odporność na korozję
6. Specyfikacja materiału wkładu kominowego
7. Odporność na pożar sadzy (O: nie; G: tak)

Co oznacza ZNAK CE dla kominów ze stali nierdzewnej?

FIRMA DINAK OTRZYMAŁA ZNAK CE OD TÜV W MONACHIUM.

ZNAK CE jest symbolem obowiązującym od kwietnia 2005 roku, który potwierdza, iż komin ze stali nierdzewnej jest zgodny z normą EN 1856-1.

Norma ta określa wymagania dotyczące użytkowania sztywnych jedno- i wielościennych systemowych wyrobów kominowych z metalowymi wkładami kominowymi (profile kominowe, montaż kominów i końcówek, w tym obejm) stosowanych do przepływu produktów spalania z urządzeń do atmosfery zewnętrznej. Określa ona również wymagania dotyczące oznakowania, instrukcji producenta, informacji o wyrobie oraz oceny zgodności wyrobu z normą.

Norma EN 1856-1 nie dotyczy kominów wolnostojących.

Oznakowanie CE dla kominów ze stali nierdzewnej jest dokonane według systemu oceny 2+.
Zgodnie z tym systemem, producent ma obowiązek przeprowadzić kompletne badania wstępne komina w laboratorium, a ponadto jednostka certyfikowana:

* Co roku sprawdza, czy wyprodukowany wyrób jest takiej samej jakości, co wyrób badany.
* Przeprowadza kontrolę jakości procesu produkcji, aby upewnić się, czy proces ten spełnia wymagania CE, określone w Zakładowej Instrukcji Kontroli Produkcji.

Od grudnia 2005 roku obawiązuje również norma EN 1856-2. Dotyczy ona kominów jednościennych, sztywnych lub z elastycznymi wkładami kominowymi oraz sztywnych elementów połączeniowych stosowanych do wymiany wkładów kominowych w istniejących kominach. W normie EN 1856-2 elastyczne przewody są stosowane wyłącznie do renowacji lub ulepszenia istniejących kominów..

ZNAK CE dla komina ze stali nierdzewnej może być przyznany wyłącznie przez jednostkę certyfikowaną.

ZNAK CE umożliwia wolny obrót wyrobem na rynku europejskim, lecz każde państwo może mieć własne przepisy instalacyjne.

Klasyfikacja kominów według normy EN 1856-1

Każdy pojedynczy element komina będzie klasyfikowany i oznakowany według następującego schematu:

1. Norma:

EN 1856-1

2. Temperature (ºC)

Maksymalna temperatura robocza.

Ta temperatura jest stosowana w badaniach i osiągnięte poziomy temperatury są następujące:

3. Ciśnienie

N = Zzastosowanie przy ciśnieniu ujemnym
P = Zastosowanie przy ciśnieniu dodatnim

H = Zastosowanie w wysokim ciśnieniu dodatnim

Maksymalne wartości są następujące:

4. Odporność na działanie kondensatu

W (wilgotny) = kominy zaprojektowane do warunków mokrych (na przykład dla kotłów kondensacyjnych)
D (suchy) = dla kominów zaprojektowanych do pracy w warunkach suchych

5. Odporność na korozję

V1, V2, V3 = wyrób przeszedł jedną z trzech prób odporności na korozję w laboratorium.
Vm = producent nie przeprowadził żadnej z trzech prób. Oznaczenie Vm jest tymczasowe.
Każde Państwo Członkowskie określi oznaczenia odporności na korozję dopuszczone do każdego zastosowania (paliwo, kondensaty…). W przypadku oznaczenia Vm, każde Państwo Członkowskie musi również określić jakość oraz minimalną grubość materiału wkładu kominowego.
Na przykład: gaz-kondensat: V1, V2 lub Vm-L50060.

6. Specyfikacja materiału wkładu kominowego

Grubość, np. 040 = 0,4 mm

7. Odporność na pożar sadzy (O: nie; G: tak)

G = TAK. Wyrób ten był testowany w temperaturze 1000°C przez 30 minut i jest nieuszkodzony.
- Temperatura zgłaszanego materiału nie przekracza 1000°C przy temperaturze otoczenia 20°C
O = NIE. Dla zastosowań w niższych temperaturach, na przykład dla kotłów z zamkniętą komorą spalania, przy których stosowane są uszczelki.